20. September 2011, von Hedwig

Zwiegespräch der Kühe

Bei den Aufräumarbeiten während der letzten Tage auf der Selva konnte ich ein ganz interessantes Gespräch zwischen den zwei Kühen Goldi und Kira mitverfolgen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Goldi: „Du Kira ich glaubä dr Summer escht jetz dä krat verbi.“

 

Kira: „ Warum wit jetz du das wüssä?“

 

Goldi: „Das gspür ich, weischt, ich bin jetz scho 11 jährig und vo chli uf jedä Summer       uf dr Selva gsi.“

 

Kira: „ Ja, dä hescht du sicher scho Einiges erlebt. Ich bin 5 Jahr jünger. Uf dr Selva       bin ich jetz dr dritt Summer. Zweimal äm Stafel und eimal bim Galtveh.”

 

Goldi: „ Was, du bischt au scho eso alt? Säg emal, bischt du nit es dingi chlii kratä?“

 

Kira: „ Vlecht scho, aber das stört mich gar nüt. Ich bin derför en flinki und mag mich     scho g’werrä. Ich bin denk es echts Tiroler Grauvieh. Ich bin sogar im Tirol                geborä. Vor dri Jahr bin ich dä uf Vals cho.

 

Goldi: „ Dä hescht du aber en witi Reis gmacht. Mini längscht Reis escht uf Zörech ab

gsi. Letscht Winter es mier gar net guet gangä. Stell dier vor, dr Tierarzt het

gseit entweder müessensch mich eschläfä oder sos uf Zörech ins Tierspital

bringä.“

 

Kira: „Krass!“

 

Goldi: „ Gott sei Dank het mi Bsetzer mich sofort uf Zörech la bringä. Zechä Tag hän

ich müessä detä blibä. Mäh et bi mier Klauenrehe festgstellt und das het Efloss uf d’Leberwert.“

 

Kira: „Dä hescht du aber Glück kä.“

 

Goldi: „ Ich hän mim Bsetzer halt scho viel Freud chönnä bereitä. Ich hän jetz acht Mal

kalberet. Die letschtä drii Jahr hän ich immer Zwilling uf d’Wält bracht. Ich hän

scho zwei Mal dörfä ds Ilanz  an der Viehschau Surselva teilnäh. Vor füf Jahr

händsch mich an der 100 Jahr Jubiläumsvehschau vo dr Vehzuchtgnossäschaft

Vals sogar zur Miss Vals gwählt.“

 

Kira: „ Schö für dich. Ich chann kei derä Trophäe vorwiesä. Trotzdem fallä ich, wenn

wier in der Herdä unterwegs sind, dä Lüt meh uf als du. Ich bin dr Liebling vo

allnä.“

 

Goldi: „ Jetz blöffscht!“

 

Kira: „Nenei, das ischt eso. Nu sit wier am Morgä Heu z’frässä kriegä hendsch nit eso

freut an mier. Au wenn ich eso en chlini bin, hän ich en mords Hunger. Ich

hän dä vor luter frässä fascht nit der Zit zum mich la melchä und dä rutscht

mier hi und da es Bei us.“

 

Goldi: „ Aso, zäb chascht nit machä! Janu, jetz gäwer ja dä hei. Ich wünschä dier

en gueti Zit und wer weiss, vlecht z’nächscht Jahr wieder.“

 

Kira: „ Ja, alles gueti und blib gsund!“

Kategorien: Alpgeschichten Alp Selva | 2 Kommentare

Kommentare (2)

  1. so luschtig! weme nume wüsst, was die chüe würklech mitenang rede…

    schöne herbscht u aus guete
    liebs grüessli
    nadja

  2. Ja, liebi Nadia, das wär tatsächlich spannend z’wüssä und doch mängmal häni z’Gfühl mä verstait scho, was die enand oder au ünsch sägä wellä.
    Au dier en gueti Zit und liebi Grüess
    Hedwig